2016_10_31- Foratata "Valle de Tena" (250m/6a+)

Asteburu luzea pasatzeko asmoarekin heldu giñan Valle de Tenara, eta aurreko bi egunetako aktibitatea nabaritzen hasi giñen, Foratata eskalatu nahi genuen, “Capricho de Primavera” beste egun baterako utzi eta “Valle de Tena” bidean sartzea erabaki genuen metro gutxiago baititu eta leku askotan gomendatzen dutenez, bertara joan giñen lehen eskutik probatzera.

Aurreko egunetakoa:

• ·         Pirineos con fronteras (6c/280m)
• ·         Midi d´Ossau, Mailly (6a/200m)

FITXA TEKNIKOA:

Sendero Limite-k ekipatutako beste bide paregabea, bere hurbilketa laburra, zailtasun ez jarraia eta bere distantzia aproposak (250m), goiz edo arrasti arin batean egiteko aukera ematen du, gainera bere hego orientazioak sasoi oso handi batean eskalatzea ahalbideratzen du.

Bidea oso ondo ekipatuta zegoela iruditu zitzaidan, eta bilgune guztiak erosoak dira.

·          Zailtasuna: 6a+/6b (V+/A0 )

·          Luzera: 250 metro.

·          Ekipamendua: Paraboltak. Bilguneak paraboltekin eta rapelatzeko argollekin.

·   Materiala: 16 zinta expres eta bilguneetarako materiala. Guk sinplea  eraman genuen. Luzeak enpalmatzeko aukera handiak daude.

·          Denbora: 4 ordu

·          Sasoia: Hegoaldeko orientazioa duen espoloia, egun hotzetan eskalatzeko aukera.

·          Nola heldu hormara: Kotxea Formigaleko Foratata kalean utzi, eta pista jarraituz, langa bat pasa eta hitoak jarraituz lepo batera heltzen gara, aurrez aurre topatzen dugularik horma (40 minutu).

·      Jeitsiera: Behin goikaldean dagoen tontorrean, hitoak jarraituz, Fermin bidetik  jarraitu, kontuz bustita baldin badago eta trepada txiki bat jeitsiz (rapelatzeko bilgunea dago) Formigalera doan bidera bueltatzen gara. (25 minutu).

BIDEAREN KROKISA:

(Iturria: Hokus Pokus bloga)

ERREPORTAIA:

Kotxea Formigaleko Foratata kalean dagoen parkingean uzten dugu eta lasai-lasai ateratzen gara hormarantza, bidea oso ondo markatuta dago bai hitoekin eta pintura urdinarekin.

Lepora heltzerakoan, bide guztia ikusten dugu, hitoak jarraitu base on batera heldu arte, bidearen hasiera VT letrekin arrokan markatuta.

Sallent eta Lanuzako urtegia, lehen elurteak heltzeko irrikatzen, siku-siku baitago.

Eskaladan zehar mobila motxila barruan eraman nuen eta ez nituen argazkirik atera, bidea asko gustatu zitzaigun.

• L1+L2 (50m) V: Plaka oneko bi luze, oso ondo txapatuta eta gradu nahiko baxua dutena, ez dira batere mantenituak.
• L3+L4 (50m/V+):Irteera potentea dauka, órgano batzuetatik gora joan behar da, hankak ondo mugituz, ondoren tarte lasai bat, eta goikaldean desplome txiki bat, bilgunera heldu baino lehen,
• L5 (35m/V+): Tximenea batetik gora, zuhaitz bat eskumatik pasa eta beste tximenea batetik gora.
• L6 (35m/V+): Bilgunetik atara bezain laster, irteera apur bat berezia, pitzadura on bat eta hankak igo behar dira, ondoren tximenea diedro antzeko batetik bilgunera ateratzeko.
• L7 (30m/6a+ edo 6b): Off-width famatua, estutzen doan tximinia bat, nola sartzen zaren arabera oso zaila egin daitekena edo erraza.
• L8+L9 (55m/V+): Tximiia erraz bat hasieran, ondoren estutzen doana, baina presa onak dituena, eta gero 25 metro tontorrerarte, III gradukoa, bloke handi batean bilgunea topatu arte.

Behin bidetik ateratzerakoan, eguzkiagaz gozatzen, haize apur bat altxatu zen baina gustora.

Sallent de Gallego eta Lanuza

Bidea ateratzen den tontortzoa

Jeitsiera, Fermin biratik behera, zabala da baina belarra duena, kontuz bustita badago.

Formigalera bidean, eguzkia apurka ostontzen hasten da.

Peña Foratata, bueltauko gara seguru.

Formigaleko “txalet” politak eta atzean Foratata.

Jada gosearekin, lagun batzukaz gelditu giñenez afaltzeko, mokadutxu bat botatzen dugu, gosearekin bai giñan.

0 Kaloria ;)

Street Boulder Sallent de Gallegon

2016_10_29-Pirineos con fronteras. Pic Estremere.280m/6c

SARRERA

Heldu zen azaroako lehen zubia, eta horrekin gure 4 egunetako eskapada, Picoetara, Riglos, Catalunya, azkenean Piriniotan eguraldi ikaragarria iragarri zuten eta Valle de Tenara hurbildu giñen, bertako denboraldiko azken eskaladak egitera (Midi, Foratata etc), honako planarekin jeitsi giñan bertara.

• ·         Pirineos con fronteras (6c/280m)
• ·         Midi d´Ossau, Mailly (6a/200m)
• ·         Foratata, Via valle de Tena (6a+/6b_250m)
• ·         Diedro Sajuma Escarrillan. 

Barikuan afaltzeko heldu giñan Sallent de Gallegora, eta bertako furgoneta parkingean egin genuen lo, hurrengo egunean lasai esnatu, eta eguzkia berotzen has daitezen utzi genuen, 11.30tan heldu giñan Portaletera, ondo gosalduta eta material guztia prest geneukala. Egun polita eta haize gabekoa, zer gehio eska daiteke.

FITXA TEKNIKOA:

Sendero Limite-k ekipatutako beste bide paregabea, bere hurbilketa laburra, zailtasun ez jarraia eta bere distantzia aproposak (300m), goiz edo arrasti arin batean egiteko aukera ematen du.

Leku askotan irakurria nuen arroka nahiko txarra zela, neuri pertsonalki ez zitzaidan hain txarra iruditu, tarte txiki batzuk arroka apur bat apurtuta dago, baina arazo gabe ekiditu daiteke, luze txarrena agian, L2.

Bidea oso ondo ekipatuta zegoela iruditu zitzaidan, (Ae) tarteetan, txapaz txapa joateko ez dago erraz baina librean ateratzeko oso ondo ekipatuta dago, arriskurik gabe.

·          Zailtasuna: 6c (6a/A0)

·          Luzera: 280 metro.

·          Ekipamendua: Paraboltak. Bilguneak paraboltekin eta rapelatzeko argollekin.

·    Materiala: 16 zinta expres eta bilguneetarako materiala. Guk sinplea  eraman genuen. Luzeak enpalmatzeko aukera handiak daude.

·          Denbora: 4 ordu-

·          Sasoia: Mendebaldeko orientazioa duen espoloia, egun hotzetan eskalatzeko aukera.

·      Nola heldu hormara: Kotxea Portaleteko mugan dagoen parkingean uzten dugu, eta aurrez aurre dugun horma da eskalatzekoa, hitoak daude eta bidea oso zapalduta dago, Portaleteko orratza ikusterakoan, ezkerretara jarraitu, txapak ondo ikusten dira. (20 minutu).

·      Jeitsiera: Behin goikaldean dagoen tontorrean, hitoak jarraituz, Aguja del Portalet ondotik pasa eta Portaleteko parkingera itzuli (40 minutu).

·         Bibliografia: Le valle de Ossau  (Xavier Buxó eta Luis Alfonso) (ISBN: 9788461328475)

(Info: La noche del Loro_Luichy)

ERREPORTAIA:

Kotxea Portaleteko parkingean uzten dugu eta lasai-lasai ateratzen gara hormarantza, urrunean ikusten baitigu bi eskalatzaile bertara hurbiltzen.

Aurretik sartu zaigun kordada, oso majoak eta Mikel lehen luzea hasteko prestatzen.

L1_(6c/30m): Hasiera plaka etzan batetik baina presa onak dituena, eta ondoren kanal txiki bat, III gradukoa, kanala eta gero,  pausu gogorra, hasiera plakakoa eta ondoren bonbo/panza antzeko bat (6b+/6c) arroka apur bat txarra duena. Luzea repisa on batean bukatzen da.

L2_(V+/6a_30m) + L3 (III/5m): Eskumatik hasten da, tximenea antzeko batetik igoz, pare bat arroka mugitzen direnak, baina ekiditu daitezkenak eta arazo gabe jarraitzen da presa handiak hartzeko pikotxo batera heldu arte, hemen metro batzuk destrepatu eta R3-ra heltzen gara

L4_(6b+/40m): Hasiera gogorra, regletekin eta inbertutako eskuekin eta hanka eskasak, lehen tarte hau pasa ta gero IV+ ko gradúan jarraitzen du, bilguneari salto egiten diogu eta oinez jarraitzen dugu ertz batetik hurrengo bilgunerarte.

Portaleteko orratza

Ertza eta hurrengo luzea

L5_(6a/20m): Arroka oso ona duen luzea, pitzadura diagonal batzuetatik doa eta ondoren tripatxo batean uzten dotzu, baina presa oso onekoa, eta behin aterata bilgunea aurkitzen da, luze oso ona, pena laburra dela. Bilgune erosoa.

L6 (35m) + L7(15m): (6b+/6c): Horma bat, pitzadura bertikal ugari dituena eta helduleku txikiak, 6b+/6c, eta behin igarotzerakoan, pitzadura apur bat desplomatu batean uzten dizuna, hankak ondo mugitu beharra, jarraian tximenea batera heltzeko, hemen bi aukera, eskumatik IVko eskaloi itsusia, edo ezkerretik, tximenea polita helduleku askorekin (V).

L8 (6ª) + L9 (IV+) (40m): Bilgunetik ateratzerakoan, sabai txikitxo bat, erraza dirudi baina ur tantekin jolastu beharrekoa sabaia igarotzeko, ondoren bilgunea saltatu eta IVgraduko harri blokeetatik jarraitu belarra jarraituz eta bilgunera heldu arte.

L10 (II+) + L11 (V)  (50m): Belarretik doan kanal batetik jarraitu ezkerretara joaten eta eskaloitzoak apurka apurka igaroz harri horma txiki batera heldu, hemen plakatxo itzun bat aurkituko dugu, helduleku onekoa eta bavaresa polit bategaz (V), goikaldean bilgunea Pic de Estremere tontorraren ondoan.

Formigal ingurua, atzean Partacua edo Peña Telera

Mikel tontorreko bilgunean, atzean Midi d´Ossau handia.

Mandarina batzuk jan eta ur tragozka bat, materiala bat eta parajeaz gozatu. Selfie tontorrean, gustora.

Pic d´Estremere (2.135m)

Kotxerantza bidean, Midiarekin liluratuta, biger berarekin aurrez aurre ikusiko gara!!!

Bide oso gomendagarria, arroka ona orokorrean, eta oso ondo txapatuta, luze politak eta inguru ezin hobeago batean, animatu eta probatu ;)

Hurrengoarte

2016_07_16-17-Mont Pelvoux (3.943m) Couloir Cooliedge (PD+)

SARRERA:

2016ko udan, furgoa hartu ta Mikelekin batera, Ecrinsetara joan giñan 15 egunez, ingurua ezagutzera, plan asko, aukera asko eta eguraldiak egiten uzten zigunaren arabera aukera ezberdin asko, azkenean 15 egun hauek hórrela banatuta gelditu ziren, leku ikaragarriak eta oroimenean grabatuta geldituko diren opor batzuk:

• Mont Pelvoux (Couloir Cooliedge) (3.934m)
• Le Barre des Ecrins eta Dome Neige (4.102m)
• Ailefroide eskalada_Paroi de la Fissure: Songe d'une nuit de sabbat (250m/6a)
• La Meije (3.984m) Refuge de Aigletik (saiakera).
• Georges du Verdon_Hulk sektorea (kirol eskalada)
• Georges du Verdon_Montagne des Russes (200m/6a+/6b)
• Georges du Verdon_Les dalles grises (175m/5c)
• Les Calenques_Le Candele (150m/6b)
• Rodellar (Kirol eskalada)

Pelvoux mendia, edo Mont Pelvoux (3.943m), Ecrins-etako tontor oso famatu bat da, Barre des Ecrins eta Meije-arekin batera. Le Barreko hego ekialdean kokaturik dago, eta proportzio handiko mendi bat da. Bere tontorrera heltzeko, bide normalena, Couloir Cooliedgetik izaten da, Sialouzeko glaziarretik gora, Pic Sans Nom eta Pelvoux artean ateratzen den korredore zabala, eta 40º-ko malda duena.

Korredore hau, PD gradukoa izango da, ez dauka inongo zailtasunik, malda konstantea hartzen du eta oinatz asko duena, tontorrera heldu arte, arriskutsua hori bai, jauzi daitezken harri kantitatea dela eta.

Denborak:

·         Ailefroide-Ref Pelvoux (2.30h)

·         Ref Pelvoux-Sialouze lepoa (2h)

·         Sialouze lepoa-Couloir Cooliedge-Mont Pelvoux (3.943m) (2h)

·         Mont Pelvoux-Ref Pelvoux (2h)

·         Ref Pelvoux-Ailefroide (2.30h)

Zailtasuna: PD (Couloir Cooliedge 35/40º inklinazioa)

Desnibela:

·         Ailefroide-Ref Pelvoux (1200m positibo)

·         Ref Pelvoux-Mont Pelvoux (1200m Positibo)

·         Mont Pelvoux-Ailefroide (2400m Negatibo)

Distantzia: 18 kilometro.

Materiala:  Kranpoiak eta pioleta eta glaziarretan ibiltzeko materiala (torloju batzuk, soka, polea etab).

ERREPORTAIA:

Heldu zen eguna, barikuan furgoarekin Alpeetara joateko errepidea hartu eta zapatuko goizaldean bertan egin genuen lo, goizeko 12tan esnatu eta gosaldu ondoren, motxilak ondo egin eta Ailefroideko parking-etik atera giñen, Pelvouxeko aterpera heltzeko asmoarekin.

AIlefroideko aparkalekutik atera eta eskumara dijoan bidezka bat jarraituz Celse Niereko torrentetik gora goaz. Bide guztia oso ondo markatuta dago eta oso bide polita da, hasiera zuhaitz artean doana, ondoren “Z” bide bat desnibela apurka apurka irabaziz. Gurutze batera heltzean, Refuge Selera doan bidea ezkerretara utzi eta eskumatara jarraitzen dugu, Pelvouxeko aterpera bidean, aterpe hau CAF-ekoa da eta primeran dago, aterpea gainezka zegoenez, sakua eta esterilla igo genituen eta aterpearen hormaren kontra egin genuen lo.

Bidean aurkitu genuen lagun bat

Aterpea gorarte zegoen, giro oso ona eta temperatura goxoa.

Korredore polita ateratzen dira aterpetik gertu dauden mendietan

Violletetako glaziarraren serac eskegiak.

Apurka eguzkia desagertzen dijoa.

Gabon

TONTORRERA IGOERA

Lagun baten gomendioa jarraituz, goizetik esnatu giñen, gaueko 12tan, kafe bat hartu eta gaueko ordu bietan jada, bidean giñan Sialouzeko glaziarrerantza, bidea oso ondo markatuta dago eta zaila da bertatik galtzea.

Igoera aterpearen atzeko partetik hasten da, eta metro txiki batzuk trepatu eta gero, inguru apurtu batetik jarraituz, hitoekin ondo markatuta dagoena, Clot de l´Homme glaziarreko torrentea zeharkatzen dugu.

Metroak apurka irabaziz Bosse de Sialouzeko lepora heldu arte, bertan ur trago bat botatzen dugu eta apurka, Cooliedge coulorretik gora igotzen hasten gara, oraindik gauaren iluntasunean.

Korredoreak ez dauka inongo arazarorik, eta bakarrik goazenez, ez dugu sokarik ateratzen, ez baitugu inor gure gainetik arrokak botatzeko aukera duenik.

Goizeko seirak eman baino arinago, Cooliedge korredoretik ateratzen gara, lehen argiak Alpeetako tontorren gainean, haize leuna eta temperatura nahiko goxoa gauden altueran egoteko.

Mendiaren handitasuna ta mendizalearen txikitasuna

Ikaragarria benetan, momentu hauek bulegoan lanean pasatako ordu guztiak sano konpensatzen dute.

Azken metroak tontorrera paseo bat da, gozatzen, pausu bakoitzari zaporea ateratzen.

Mont Pelvouxeko tontorra (3.943m)

Le Pilar Sud des Barres Ecrins, biharko mendia gure aurrean daukagu =)

Merezitako mokadua!!!;)

Ailefroideko tontorretako trabesia

Pelvouxeko lepoa, jendea apurka korredoretik ateratzen hasten da, geu ordea, tontorrean bakarrik daramagu denbora, jaten eta parajeaz gozatzen.

La Meije mendilerroa (hurrengo egunetan bisitatzoa tokatzen jako)

Mendizaleak

Arineketan botatzen gara korredoretik behera, ahalik eta jende gutxien goitik izateko, egia esan goiz esnatzearena primeran etorri zaigu.

Jeitsieran, Gendarmeriako helikoptero bat hurbiltzen zaigu, hain arin jeisten ari giñela ikusita eta reskate bat eskatu zela, geu giñela pentsatuz, tipoarekin barre batzuk bota eta berriro bere bila etorri ziren atoan.

Aterpera bidean, ingurua paregabea da, Pirinioak gustoko ditugu bai, baina Alpeak, Alpeak dira!!!!

Pelvouxeko aterpea

Apurka apurka, atzo irabazitako metro guztiak jeisten, ahalik eta gutxien gastatzen.

Ecrinsetan lehen esperientzia, gustora, gomendagarria eta erraza, berotzeko aproposa eta aklimatatzeko.

Gehiago egongo da, baina apurka.