2019(e)ko urtarrilaren 14(a), astelehena

2018_12_22-Ogoño. Izaro Irla (6a/110m)

SARRERA:


Bariku gaba Elantxobera hurbildu giñan, parkingean lo egiteko ta hurrengo egunean Ogoñoko tenperatura goxoaz gozatzeko, ideia bi bide egitea zen, jada kresala inguruko regulazioa sartua bait zegoen, Amagoia (6b/120m) bidea eskalatu ta gero, Izaro Irla laburrean sartzea erabaki genuen eguna apur bat luzatzeko asmoagaz.

Lehen luzea, nahiko itsusia izan arren, bigarren luzearen diedro luzea, eta azken luzeko helduleku ta pasarteak asko gustatu zitzaizkigun.

Ogoño, kantauri itsasoko harribitxi hori, itsas mailatik gora ateratzen den lurmutur hori, itsasoaren olatuen gainean bere kare harri perfektuak bertikaltasuna bilatuz, zaila izango zaigu kostalde guztian bere ezaugarri, bertilkatasun ta arrokaren kalitate berdina duen horma zatia aurkitzea.

Polita eta xarma asko duen eskalada, hegaztien eta olatuen "txioak" irrati gisa ditugularik, ondoren hondartzan bainutxu eta garagardo batekin eguna borobilduz.

Bere hormatik bide ugari dihardute, lehen zabalkuntzetatik gaur egungo zailtasuna duten bide berrietara, bestalde, aberasgarria eta eskalatzaile komunitaterako ona, bere hormatik estilo ezberdina duten bideak egotea, kirol eskaladatik tradizionalera, errezenetatik zailenetara.

Bestalde eskertzekoa da, bide berriak zabaltzeari ibili beharrean, reeekipazio eta mantentze lan ikaragarri horretari orduak dedikatu dieten guztiei, gaur egun inox parabolt eta kimikoekin ekipatuta dago horma.

Ogoñon eskalada garai ezberdinatara egokitua dago, horregaitik oso garrantsitzua da bere eskalada sasoiak errespetatzea, horrela bertako hegaztien eta eskalatzaileen arteko oreka izateko.

Hormara gerturatzeko Elantxobeko kanposatu ondoan parking-era iritsi beharko gara, bertan picknick gune bat dago iturri eta zakarrontziekin, bertan kotxea aparkatxea onena da, goikaldeko bidezkara igo beharrean, eta bertako bizilaguneei traba gutxienak jarriz kotxeekin. 15 bat minutuko paseotxoa emanda, Talaia ingurura heltzen gara, bidearen arabera, jeitsiera bat edo beste aukeratu beharko dugu.

FITXA TEKNIKOA:

Ogoñoko krokis orokorra.


Zero Azpitik blogetik ateratako krokis landua "Ogoño-ko krokisak, gure erara landu ditugu ahalik eta garbien lagungarri izango direlakoan. Bideen marrak eta graduak gutxigorabeherakoak dira"
Bertara hurbiltzera animatzen zaituztet LINKA HEMEN

ERREPORTAIA:

Amagoiatik jeitsi ta gero, ur tragoxka bat ta bidearen lehen luzeagaz hasten gara.



Itsasoa bare-bare segitzen zauen, ta haize goxo ta epela.


L1 (IV/25m), luze oso itsusia, pare bat paraboltez babestuta, trantsiziozko luzea.


Bilgune erosoa, bi boltekin.


L2 (V+/6a-45m) Luze oso polita, babaresa, diedrotxo batetik, bilgunea zuhaitz batean egiteko.

Mikel bigarren bilgunean.


Eguna laburtzen doan heinean.


Lagako hondartza ta bere txiringitoa.


L3 (V+/40m) bilgunetik trabesian eskumatara, diedro sabaitxo bat igarotzeko, regleta ta ezpata askogaz, oso polita goiko bilgunera heltzeko.


Lagako lasaitasuna tontorretik.


Elantxobe eta Ea ingurua.


Azken argiekaz kotxerantza jeisten gara basotik lasai lasai.


Bide arina ta polita, lehen luzea itsusia izan arren, beste biak oso onak dira, gomendagarria beste bide bategaz egun polita ateratzeko.

Hurrengoarte!

2019(e)ko urtarrilaren 11(a), ostirala

2018_12_09-Sant Llorent de Montgay.Cresta Disblia. Tio Pepe (155/5c)

SARRERA;

Aste betez hotza pasatzen ibili ta gero eskiekaz eta pioletakaz Vallter, Nuria, Cadi-Moixerio ingurutik, azken eguneko gaban, Montgayko horma beroetara hurbiltzen gara, bide erraz ta labur bat iteko asmoagaz ta holan Lleidatik etxera buelta lasai egin ahal izateko.

FITXA TEKNIKOA

Oso jarraia ez den eskalada, arroka eta ekipamendu ezin hobeago batean. Bideak erresalteak lotzen ditu interesgarriagoak diren zati batzuk tartekatuz. Bidea beraz ez jarraia, baina bere xarmarekin. Erosoa eta azkarra egiten. Itzulera ere oso erosoa.
  • L1 (25 m, 7 aseguru, 3c). Erdian itsasgarritasunezko plakatxo bat duen ranpa bat. Bilgune erosoa krestaren oinarrian.
  • L2 (45 m, 10 aseguru, 5a). Erresalte bat gainditu eta krestan kokatu. Bertatik jarraitu eta, zati horizontalago batetik igaro ondoren, beste erresalte bati ekin. Bigarren hori gainditzerakoan babaresa oso polit bat duen zati horizontal batera iritsiko gara. Horretarako krestaren eskuinetik joan behar da. Zati hau ez da derrigorrezkoa. Zaila ikusten badugu kresta gainera igo gaitezke eta zailtasunak desagertzen dira. Ondoren bilgunera iritsi arte trepada.
  • L3 (40 m, 10 aseguru, 5c). Krestaren ezkerrean dagoen pitzatutako diedro bertikala, baina euste-leku handi eta oso onekin. Atletikoa, baina oso ongi babestua. Aseguruak oso gertu. Ondoren trepada bilgunera iritsi arte.
  • L4 (45 m, 10 aseguru, 5b). Bilgunearen eskuinetik irten, apurtxo bat jaitsi eta luzeko zailtasun esanguratsu bakarrari ekin. Babaresa bertikal txiki bat (5b-ko pasagune bat). Ondoren, bilguneraino, trepada erraza oso arroka onean eta euste-leku oso onekin. Hautazko bilgune bat aurkituko dugu 30 metrotara 2 spitez osatua. Bertan bilera egin daiteke, baina hobe da jarraitzea bidea amaitzeko 15 m eskas geratzen baitira.

(Eskalatzenkas iturria)
Jaitsiera: Trenbide aldera jaitsi bidezidorrari jarraituz. Metro batzuk aurrerago bideak ezkerrera jotzen du eta, trenbidera iritsi gabe, bailararen hondoan uzten gaitu. Kotxera iristeko 10 minutu.
Materiala: 10 zinta + bilgunerako materiala.
Arroka: Kareharria.
Orientazioa: Hego-mendebaldea.
Nork ekipatua: Juan Gutiérrez eta Sergio Campas, martxoa 2010.

ERREPORTAIA:

Aproximazioa oso arina ta laburra da, ertza parkingetik ikusten da, ferratarantza doan bidetik heltzen da bertara. Lehen luzea enteratu gabe egin genuen, bi paraboltekaz babestua, zapatillakaz in giñun.


Bigarren luzea, oso ondo txapatuta dagoen luzea, ertz antzeko eskalada.


Bilgunea oso erosoak dira denak.


Hirugarren luzea, torretxo bat igarotzea da, pitzadura batzuekin goikaldean, baia oso ondo txapatuta dagoena.


Arrokaren kalitatea oso ona iruditu zitzaigun.


Inguru polita ta lasaia, noizbehinka Renfeko tren bat igarotzen zelarik.


Hirugarren bilgunera heltzen, zinta luzeak erabili genituen soka nahiko ateratzeko.


Azken luzea, hirugarrenaren tonika berdina deko, trabesia ertz antzeko bat, igotzen doana diagonalean azken bilgunera heldu arte.



Sharmaren kobazulo famatua (8c inguruko bide extraplomatuagaz).


Sant Llorent de Montgayko lasaitasuna.


Arroka beroa.


Azken bilgunetik hito batzuk jarraituz 15 minututan kotxera heltzen gara, bertan gauzak batzen doguz ta Euskal herrirantza buelta hartzen dogu, lasaitasunagaz.


Bide polita, arina eta erraza, azken egunerako nahi genuena ;)
Gomendagarria baia oso labur gelditzen da.


2019(e)ko urtarrilaren 10(a), osteguna

2018_12_22-Ogoño. Amagoia (6b/120m)

SARRERA:

Ogoño, kantauri itsasoko harribitxi hori, itsas mailatik gora ateratzen den lurmutur hori, itsasoaren olatuen gainean bere kare harri perfektuak bertikaltasuna bilatuz, zaila izango zaigu kostalde guztian bere ezaugarri, bertilkatasun ta arrokaren kalitate berdina duen horma zatia aurkitzea.

Polita eta xarma asko duen eskalada, hegaztien eta olatuen "txioak" irrati gisa ditugularik, ondoren hondartzan bainutxu eta garagardo batekin eguna borobilduz.

Bere hormatik bide ugari dihardute, lehen zabalkuntzetatik gaur egungo zailtasuna duten bide berrietara, bestalde, aberasgarria eta eskalatzaile komunitaterako ona, bere hormatik estilo ezberdina duten bideak egotea, kirol eskaladatik tradizionalera, errezenetatik zailenetara.

Bestalde eskertzekoa da, bide berriak zabaltzeari ibili beharrean, reeekipazio eta mantentze lan ikaragarri horretari orduak dedikatu dieten guztiei, gaur egun inox parabolt eta kimikoekin ekipatuta dago horma.

Ogoñon eskalada garai ezberdinatara egokitua dago, horregaitik oso garrantsitzua da bere eskalada sasoiak errespetatzea, horrela bertako hegaztien eta eskalatzaileen arteko oreka izateko.

Hormara gerturatzeko Elantxobeko kanposatu ondoan parking-era iritsi beharko gara, bertan picknick gune bat dago iturri eta zakarrontziekin, bertan kotxea aparkatxea onena da, goikaldeko bidezkara igo beharrean, eta bertako bizilaguneei traba gutxienak jarriz kotxeekin. 15 bat minutuko paseotxoa emanda, Talaia ingurura heltzen gara, bidearen arabera, jeitsiera bat edo beste aukeratu beharko dugu.

FITXA TEKNIKOA:

Ogoñoko krokis orokorra.



Zero Azpitik blogetik ateratako krokis landua "Ogoño-ko krokisak, gure erara landu ditugu ahalik eta garbien lagungarri izango direlakoan. Bideen marrak eta graduak gutxigorabeherakoak dira"
Bertara hurbiltzera animatzen zaituztet LINKA HEMEN

ERREPORTAIA:

Lasai lasai gosaldu ondoren, Talaiarantza igotzeko bidea hartzean dogu, rapel instalazioaren bila, bertatik dauden soketatik jeisteko.


Itsasoa bare-bare eta Izaro Irla urrutian.


L1: (45m/6b) Luze oso ona, kantu asko duena, tarte batzuetan desplomatzen duena.


Mikel bilgunera heltzen, nahiko eskegia baia erosoa.




Neu azpian luzea hasteko prest


Laga eta Urdaibai


Metroak irabazten






Eskalatzeko leku ikaragarria.


L2 (40/6a+): Hasiera esplosiboa duen luzea, ondoren eskumatara trabesia bat egiten duena, eta handik bertikalean etzan egiten da, bilgunera heltzeko.


Selfie bilgunetik.


L3 (30m/IV+) Hasiera trantsizioa duen luzea, diedro polit batetik ateratzeko goikaldeko bilgunera.



Gauzak batu ta beste bat egitera goaz, Izaro irla (6a/100m)



Hurrengoarte!

2019(e)ko urtarrilaren 7(a), astelehena

2018_12_08-Cadi-Moxeiro.Variant Ordiguer (450m AD+/V/80º)

SARRERA

Abenduko zubie aprobetxetako asmoagaz, Girona aldeko piriniotara jeitsi giñan, aste guztie jai hartute, bertako inguruetaz gozatzeko.

Hasieran bost egun pasatzen ditugu Vallter haranean, bertako mendiak ezagutzen, korridoreak eta bertako eski pistetatik eskiatzen, handik Coronesko kirol eskaladako hego hoormetan hezurretako hotza kentzen dugu ta Port de Comteko eski estazioan eskiatzen dogu barikuen, zapatua, masifikazioetatik ihes egin gurean Cadi-Moxeiroko parke naturala ezagutzera hurbiltzen gara.

Komentatu ziguten arren baldintzak onenak ez zirela, bertako ohikoena egitera joan giñan, baia bariantetik, mixto apur bat bilatu gurean, erresalte politak aurkitu genituen, kranpoietako puntak apur bat borobiltzeko beste.

Mendi berezia, leku ikaragarri batean, Peña Teleraren antza nabaritu nion, bere hormatzar horizontala, goullote eta korridorez beterik.

Egin genuen bidea polita iruditu zitzaigun,  korridorea nahiko erraza da, bariantea guztiz lehor aurkitu genuen, baia baldintza onekin erraza izan behar du, bilgune ugari aurkitu genituen, antizikloia jarraitzen zuen eta berataz ahal zan guztia gozatu genuen ta egun polita pasa genuen bertatik.

FITXA TEKNIKOA

Luzera: 450m
Zailtasuna: AD+ V/80º
Materiala: 60 metrotako soka, friend eta fisu batzuk, zinta luzeak.

Jeitsiera: Tontorretik bi mendien arteko lepora, hitoak jarraituz beherantzako bidea hartuz ezkerretara, GR poste bat aurkitu arte, hemendik Cristall kanaletik behera Prat de Cadira heldu arte.



ERREPORTAIA:

Goizetik ateratzen gara Prat de Cadira bidean, igoera nahiko erosoa, ordu baten inguruan ritmo lasaian heltzen gara bertara.


Aproximazioa zapatilekaz in giñun ta korridoreak hasten dizen lekuen botak jarri genituen.


Ordiguer eta Amagada (Katalanez izkutatuta) korridoreak banatzen diren puntuan.


Lehen blokeak aseguratu gabe pasatzen ditugu.



Hurrengoa aseguratzen dugu, totem beltz bategaz eskumatara daagoen bilgunearen bila joateko.



Mikel berriro soka batzen du ta ritmo arinean igotzen gara.


Erresalte ugari


Blokea lehor zegoen arren, bertatik pasatzeko asmoa genuen.


Goullote sikua friend bategaz babestu ta tarteko bilgunea enpalmatuz blokeari eman genion.



Goikaldean trantzisiozko luze batzuk ertz batera heltzeko, bertatik trabesia ugari egin behar dira Ordiguer kanalaren bila joateko, geu ezkerralderantza joan giñan zuzenean cristal korridorea bilatu nahiean bertatik jeisteko Prat de Cadira.


Bilgunea, totem power!


Cadi Moxeiro, ederra benetan.


Canal Cristal


Mendilerroa Prat de Caditik ikusita, bertan jende ugari zegoen paseotxoa egiten.


Parkingera heldu, gauzak batu ta leka batzuk pernilagaz jan genituen, kafetxo bategaz etxerantza buelta laburtu nahiean Montgayra lo egitera.


Hurrengo egunean Sant Llorent de Montgayn bide erraz bat egin genuen ta goiz itzuli giñan etxerantza.

Hurrengoarte!