2018(e)ko azaroaren 6(a), asteartea

2018_11_01-Peña Rueba. Los terceros tambien existen (5b/270m)

SARRERA:

Zubi lasaia, eguraldi apur bat aldakorra, ahal izan genuen hoberen aprobetzetako jeitsi giñan Murillo de Gallegora, bertan eskalatu gabe ziren lagunei lekua erakusteko, bide erraza, oso ondo txapatua, eta arin egitekoa, hala ere tarte politak baditu, egun polita pasa genuen.

FITXA TEKNIKOA:

  • Materiala: 15 zinta + bilgunerako materiala. 
  • Arroka: Konglomeratu nahiko trinkoa, baina goiko luzeetan nahiko apurtute dau.
  • Orientazioa: Hegoaldekoa
  • Iraupena: 3h
  • Zabaltzaileak: J. Benede eta L. Royo, 2005


ERREPORTAIA:

(INFOA Escalatzenkas webgunetik hartua da Linka hemen)
L1 (30 m, 9 aseguru, 4a): Ezker aldera igotzen den plaka etzana.
L2 (25 m, 6 aseguru, 3c): Aurrekoaren antzekoa.
L3 (30 m, 15 aseguru, 5b): Bideko luze bertikal bakarra. Zati hau oso ongi aseguratua dago parabolt eta arroka-zubiekin. Lehenengo sei aseguruak oso gertu daude.
L4 (25 m, 4 aseguru, II): Bilgune erosoago batetara iristeko trantsiziozko luzea.
L5 (25 m, 4 aseguru, 4a): Bilgunetik irten eta pasagunetxo bat. Gero etzan egiten da eta zailtasuna asko jaisten da.
L6 (25 m, 2 aseguru, II): Trantsiziozko luzea. Azken 15 metroak asegururik gabe.
L7 (25 m, 6 aseguru, 4a): Bilgunera iritsi baino lehen pasagunetxo bat duen plaka etzana.
L8 (30 m, 5 aseguru, 3c): Arroka trinkoz osatutako plaka etzana, baina erlaitzetan harritxintxar solte nahikorekin
L9 (25 m, 3 aseguru, II): Trantsiziozko luzea. Harritxintxar soltea. Gailurrera igo eta, oinez, lepora jaitsi.
L10 (25 m, 4 aseguru, 3c): Arroka trinkoz osatutako plaka etzana.

Material nahikorekin eta 60 metroko sokekin L1-L2, L4-L5 eta L6-L7 luzeak elkar daitezke. L8-L9 luzeak ez elkartzea aholkatzen dugu, sokaren mugimenduarekin, behekoari harritxintxar asko botatzeko aukera handiak daudelako.

Aproximazioa egiten dugun bitartean euri tantak jausten jarraitzen dute, eta hasierako ideia aldatzera behartzen gaitu.


L2an eguzkia ateratzen zaigu (lehen bi luzeak enpalmatu genituen)


Luze zailena hasteko preest (5b).



Behin sabaitxoa pasata, kanto ugari deko, hurrengo luzeen zailtasuna asko jeisten da, eta eskalada nahiko etzana bihurtzen da.


Peña Rueba (Sendero Limite, Lorenzo Ortas etab...)


Tontorretik sirga hartzen dugu, kateara heltzeko, hemendik jeitsi ta hegoaldetik datorren ferratagaz enpalmatzen dogu.






Egun polita ;)
Eskerrikasko bikote-hirukote


2018(e)ko urriaren 24(a), asteazkena

2018_10_21-Ogoño. Jai Egin (110m/6a)

Zapatuan Burgos aldean boulderra egiten ibili ta gero, domekan zerbait polita ta arina eskalatzeko asmoa genuen, udazken sasoi honetan, Ogoñoko hormatara hurbildu giñen egunaz gozatzera.

SARRERA:

Ogoño, kantauri itsasoko harribitxi hori, itsas mailatik gora ateratzen den lurmutur hori, itsasoaren olatuen gainean bere kare harri perfektuak bertikaltasuna bilatuz, zaila izango zaigu kostalde guztian bere ezaugarri, bertilkatasun ta arrokaren kalitate berdina duen horma zatia aurkitzea.

Polita eta xarma asko duen eskalada, hegaztien eta olatuen "txioak" irrati gisa ditugularik, ondoren hondartzan bainutxu eta garagardo batekin eguna borobilduz.

Bere hormatik bide ugari dihardute, lehen zabalkuntzetatik gaur egungo zailtasuna duten bide berrietara, bestalde, aberasgarria eta eskalatzaile komunitaterako ona, bere hormatik estilo ezberdina duten bideak egotea, kirol eskaladatik tradizionalera, errezenetatik zailenetara.

Bestalde eskertzekoa da, bide berriak zabaltzeari ibili beharrean, reeekipazio eta mantentze lan ikaragarri horretari orduak dedikatu dieten guztiei, gaur egun inox parabolt eta kimikoekin ekipatuta dago horma.

Ogoñon eskalada garai ezberdinatara egokitua dago, horregaitik oso garrantsitzua da bere eskalada sasoiak errespetatzea, horrela bertako hegaztien eta eskalatzaileen arteko oreka izateko.

Hormara gerturatzeko Elantxobeko kanposatu ondoan parking-era iritsi beharko gara, bertan picknick gune bat dago iturri eta zakarrontziekin, bertan kotxea aparkatxea onena da, goikaldeko bidezkara igo beharrean, eta bertako bizilaguneei traba gutxienak jarriz kotxeekin. 15 bat minutuko paseotxoa emanda, Talaia ingurura heltzen gara, bidearen arabera, jeitsiera bat edo beste aukeratu beharko dugu.

FITXA TEKNIKOA:



Ogoñoko krokis orokorra.


Zero Azpitik blogetik ateratako krokis landua "Ogoño-ko krokisak, gure erara landu ditugu ahalik eta garbien lagungarri izango direlakoan. Bideen marrak eta graduak gutxigorabeherakoak dira"
Bertara hurbiltzera animatzen zaituztet LINKA HEMEN

ERREPORTAIA:

Lasai-lasai gosaldu ta gero Elantxobeko kanpo santuko parkingean nagiak kentzen ditugu, arnesa ta materiala jarri ta berbaldi lasaian igotzen gara Talaiarantza.

Bidexkatik joaten garen heinean, ezkerretara doan bidexka bat hartzen dugu, hito batzuk jarraituz, rapel instalazio batera heltzen gara, soka fijoak dituena maroma modura.


Itsasertzeko laino hezea.

L1 (V/40m) Lehen luzea oso ona da, V gradu inguruan dabilena, kantu asko duena, eta atseden eta helduleku onekin, tarte batean apur bat desplomatuz, kantu askogaz gora ta gora, plakatxo bat zeharkatu ta gero bilgunera heltzeko, ikaragarria den repisara, kobazulo txiki batean egiten dana, oso erosoa.


Bilgunera heltzen plaka inguruan.



L2 (V+/40m): Bigarren luzea, V+ eta 40 metro ingurukoa, irteera oso polita, kantu askogaz eta espoloi txiki batetik gorantza doana, ondoren arrakal oneko diedro batetik hormaren inguruan dagonen errepisara heltzeko.


L3, 20m/II gradukoa, trabesia erraza, txapa birekin babestuta dagoena, gure bidera heldu arte, bilgunea hiru paraboltekin.

L4 (6a/35-40m) Hasiera ona, kantu asko duena, eta ondoren babaresa arrakaldun ikaragarri ona den tartean sartuz, hanka askogaz ta apurka desplomatzen hasten dana, ikaragarri ona, lagunek esanda ziguten azken luze hau Ogoño inguruan dagoen onenetarikoa dala, benetan oso gomendagarria.



Bilgunera heltzen, patio eta anbiente asko duen bidea.


Kantauriko harribitxia, Laga, Izaro, Mundaka, Bermeo eta Urdaibai.



Selfie Talaian, bidea orokorrean oso ona iruditu zitzaigun biei, metro bat bez ez deko txarra!!!



Elantxobeko kanpo santuan dagoen atseden lekuan, cous cous goxoa prestatzen bazkarirako.


Hemen youtubetik aurkitu dudan bideo bat asko gustau jatana, bidearen idei bat hartzeko baliogarria dana.


Hemendik animatu probatzera, gomendagarria ;)

2018(e)ko urriaren 22(a), astelehena

2018_10_20. Rozas. Boulder. (Burgos)

Zapatuan Daniren gonbidapena luzatuz, Rozasera hurbildu giñan eguna blokeak iten pasatzeko, Zeberiotik atara giñan, kotxea crashpadekin beteta ta hamaiketarako basotik gorantza giñen.

Buitrera sektorera eraman gintuen, ohikoena dena, ta bertako blokeak oso onak direla, gure gaitasuna uzten digun guztia probatu genuen, bide errrezenetatik zailtxoetara.

Eguna ikaragarrizko eguraldiagaz egon zan ta egun guztia bertan pasa ta gero, beheko herrian dagoen tabernatxoan garagardo fresko batzukaz ospatu genuen.

Arrokaren kalitatea ta lekua asko gustatu zitzaidan, ta ohikoa den bezala, ume txiki bat bezala pasatu genuen, blokeetatik gora ta behera.

Hemen uzten dizkizuet eguneko argazki batzuk.


Tipi tapa gorantza basotik.



Bloke errezetan berotzen




Kallejoian






Plaka regletadun bertikal polit bat (6b)


Lasaitasuna basoan.


Beste bloke polit batean, trabesia batekin sabaitxotik ateratzeko (6c ingurukoa)


Mikel Campusboard (7a) probatzen.




Ondoren beste batera mugitzen gara (6c)



Enkajonatuta eta arrakal txikiekin burrukan.


Basoa jeitsieran.



Hauxe da dana, espero gustatu izana.

2018(e)ko urriaren 18(a), osteguna

2018_09_29-Tobazo. Torrijo (375m/6b)

SARRERA;

Asteburu bat, domekan etxean konpromisoa genuela, barikuen Canfranc-era hurbiltzen gara, afaritxo goxoa ta garagardo batzuk hartu ta gero ogera, hurrengo egunean asko itzartu barik, Riosetara hurbiltzen gara eskalada plaisir egun batez gozatzeko, oso txapatua, baia polita.

Lekua pena merezi du, bertikaltasuna falta zaion arren, baia gomendagarria eta gehiago udazkenean ze polito dagoen Pirinioa ikusita, bazkaltzeko kotxean ta egun borobila konpañia onean lasai lasai gozatzen.

FITXA TEKNIKOA:



Hurbiltzeko: Errepidea gurutzatu eta eraikin militarra inguratzen duen bidezidorra hartu. Bide hori Tucablanca-ra igotzen da. Bidezidorrak, bi pinudien artean, linea elektriko bati jarraituz, gora egiten du. Zortzi zenbakiarekin margotuta dagoen argindar- zutoineraino igo behar gara. Bertan gaudela, hurrengo zutoin aldera bidezidorretik beste 50 m inguru igo ondoren, mugarri handi batzuk aurkituko dugu. Bidea utzi eta hartxingadi aldera igotzeko unea da (eskuin aldera). Zeharkatu eta hormaren oinarritik doan bidezidorrari jarraituz bidearen hasierara hurbildu. Harkaitzean izena jarrita dago eta, zertxobait gorago, bidearen izenarekin zinta bat duen parabolta dago. Kotxetik, guztira, 40-45 min.

Materiala: 18-20 zinta inguru+ bilgunerako materiala. L6 eta L3+L4 luzeetan, modu erraz batean, hainbat zinta berreskura daitezke. Kasu batzuetan zinta bat ipintzerakoan bestea belaunaren parean geratzen da. Friendsak eta fisureroak soberan.
Arroka: Kareharria.
Orientazioa: Hegoa.
Iraupena: 4h.
Nork ekipatua: Maite Ortiz, Carmelo Torrijo, Adolfo Asensio y Jesús Yarza, uztaila 2015.

(informazioa HEMEN ESKALATZENKAS)

ERREPORTAIA:

Canal Roya-ko (Rioseta) parkingean Riosetako koartelera atera baino arinago.


Hormarantza hurbiltzen goaz, Pico del Aguilaren begiradapean.


Gayolo korridorearen ingurua


Tobazo, valle de Canfranc, Tobazogan, eta bide berri ugari.


Mikel gure bigarren luzean, enpalmatzeko aukera ugari.


Bi luzeak enpalmatu zituen, bilgunea goikaldean egiten,


Izaseko bailara.


6b-ko luzea baino lehen dagoen repisatxoan airea hartzen, aurretik Madrilgo bikote bat geneukan, oso majoak, bide guztia beraiekin egin ta kotxeraino elkarrizketa politean igaro giñan.



6b ko luzea.


Goikaldeko azken luzeak, bertikaltasuna galtzen duten arren, politak dira.



Valle de Canfranc (500m/6a) bidean eskaltzaile bat.


Aspe, garganta, bozo etabar ingurua.


Iserias eta Izaseko bailara, azpian Col de Ladrones ingurua.


Sokak batzen.



Aspe, garganta del bozo ingurua


Jaitsiera: Gailurretik ezker aldera begiratzen badugu eski estazioko Tucablanca-ko txabolak ikusten dira. Txabola horietara so eginez arroka gorriko harri-jauzi bat ikusiko dugu eta bere atzean berde kolore biziko zelai bat. Belaze horretan zig-zag egiten duen bidezidor baten arrastoak nabari dira. Bidezidor hori hartu eta bertatik jaitsi behar da. Bidezidorra apur bat utzita dago, baina galerarik gabe Rioseta-tik Tucablanca-ra doan bide nagusian uzten gaitu. Bide nagusiari jarraituz kotxera jaistea besterik ez da falta. Guztira 1h inguru.


Hurrengoarte!